Category : บันทึก

post image

Mobike กับนายอาร์ต

อยู่กับงานสายไอทีก็ต้องเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับ Sharing Economy มาบ้าง ตัวอย่างที่รู้จักกันดีก็พวก Uber ที่แชร์รถ แล้วก็ Airbnb ที่แชร์ห้องว่างในบ้านให้คนเช่า แต่ก็มีอีกบริการนึงเริ่มต้นที่จีน ประเทศซึ่งเป็นที่รู้จักกันในเรื่องของการใช้จักรยาน แล้วบริการนี้ก็เริ่มขยายไปตามเมืองต่างๆทั่วโลก แล้วก็เพิ่งจะมาถึงเมืองไทยไม่นานมานี้ เป็นธุรกิจให้เช่าจักรยานผ่าน application หรือ Bike Sharing แต่ก็ไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้ใช้งานมาก่อน …

post image

๙ ศาสตรากับความฟินของเรา

อยากจะบันทึกเก็บไว้ก่อนจะลืมความรู้สึกหลังจากที่ได้ออกจากโรงหนังกับการพิสูจน์เสียงร่ำลือถึงความเจ๋งของงานภาพยนตร์อนิเมชั่นของไทยแท้ๆที่ชื่อว่า 9ศาสตรา เพราะว่ามันเจ๋งจริงๆ ถึงอาจจะมีบางส่วนที่คิดว่าน่าจะทำได้ถึงกว่านี้ แต่ส่วนตัวที่หลังๆไม่ค่อยชอบดูหนังในโรงเท่าไหร่ ต้องบอกว่าไปดูในโรงเถอะ อย่ารอให้มันออกเป็นดีวีดีเลย เพราะโปรดักชั่นระดับนี้ควรคู่กับการดูในโรงเท่านั้น …

post image

ดูดวงต้นปี 2018

มีใครเคยตั้งคำถามกับตัวเองไหมว่าเราดูดวงไปทำไม เราจะอยากรู้อนาคตไปทำไม สำหรับตัวเองเป็นเรื่องที่สงสัยมาโดยตลอด ส่วนตัวแล้วเรียกว่าเป็นคนที่เฉยๆกับการดูดวง คือจะอยู่ในกลุ่มที่ตามอ่านคำทำนายที่หาได้ตามนิตยสาร บทความออนไลน์ หรือ content ในเพจต่างๆ ไม่ได้ซีเรียสอะไร เพราะเวลาอ่านเยอะๆก็จะเริ่มงงๆเพราะก็มีตีกันเองอยู่บ่อยครั้ง เรื่องของเรื่องคือมีรุ่นน้องที่ทำงานคนนึงสนใจแล้วก็ศึกษาศาสตร์การทำนายด้วยความตั้งใจจริงน่าจะเป็นเวลาประมาณสองถึงสามปีแล้วจนปัจจุบันนี้เปิดเพจ Indie Tarot รับทำนายด้วยการอ่านไพ่ Tarot  พร้อมกับศึกษาหาความรู้เรื่องของการทำนายอย่างสม่ำเสมอ เราเองก็เห็นกิจกรรมอยู่ตลอด เพื่อนๆที่เคยขอให้น้องเค้าทำนายไพ่ให้ก็บอกว่าแม่นมาก จนเราเองจากที่เฉยๆก็เริ่มสนใจ เพราะหนึ่งเราชื่อว่าน้องเรามีความสามารถทางด้านการทำนายจริง สองเราเคยฟังน้องเราให้คำปรึกษากับเพื่อนๆที่มาขอให้ดูไพ่ให้ซึ่งสรุปความได้ดีมาก และสามเนื่องจากว่ารู้จักกันและเคยทำงานด้วยกันมาก่อนจึงมั่นใจว่าหากมีคำเตือนอะไรจากไพ่เค้ากล้าที่จะบอกเราตรงๆ วันนี้สบโอกาสจังหวะดีน้องเค้ามีเวลาเหลือ เพราะปรกติงานยุ่งมาก และคิวเปิดไพ่ทำนายเยอะมาก (ของเค้าดีจริง) ในขณะที่กำลังเปิดไพ่ดูดวงให้กับรุ่นพี่อีกคนที่เราเองก็รู้จัก ก็เลยขอไปนั่งต่อคิวขอเปิดไพ่ดูดวงปีนี้แบบจริงๆจังๆ (หมายถึงมีการวางค่าครูเป็นเรื่องเป็นราวซึ่งเราเองก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องอะไรเท่าไหร่ เพราะไม่เคยคิดจะเสียเงินดูดวงเลย) หลังจากที่แตะไพ่และอธิฐาน ทุกอย่างก็เริ่มต้นจากคำว่า “พี่อยากถามเรื่องอะไร” ก็ตอบไปตรงๆว่าเรื่องงาน และเรื่องคู่ครอง เพราะสงสัยอยู่จริงๆว่าจะยังไงดี มันมีแผน มีทาง มีเหตุการณ์ทางแยกมากมาย เราถามไพ่ แล้วไพ่ที่ถูกหยิบออกมาคือคำตอบ  สิ่งที่แปลกคือไพ่ที่ออกมา ตรงกับสิ่งที่กำลังคิด ไพ่ที่ตามออกมา ตรงกับสิ่งที่กำลังสับสน และไพ่ใบต่อไปคือ “คำแนะนำ” ไม่ใช่การ “ตัดสิน” ว่าอะไรดีหรือไม่ดี อะไรต้องทำหรือไม่ทำ และ คำแนะนำนั้น “ไม่ใช่อนาคต” แต่เป็น

Read More →

post image

ปิดฉากวันหยุดยาวปีใหม่ 2017

เริ่มงานก่อนชาวบ้านเขา แถมเป็นงานที่ต้องออกไปทำต่างจังหวัด ก็เลยเหมือนว่าใข้เวลาในวันหยุดยาวปีใหม่ไม่สุด ปรกติก็จะมีหนึ่งวันที่ออกไปเดินเที่ยวทำบุญ แล้วก็หนึ่งวันที่ออกไปซื้อเสื้อผ้าของใช้ใหม่ๆเหมือนกับให้รางวัลตัวเองบ้าง (แต่หลักๆก็คือของเดิมมันเก่าเกินไปหรือใช้ไม่ได้แล้วนั่นแหละ) ปิดจ๊อปและกลับเข้าพระนครมาเมื่อเย็นวันศุกร์ มีเรื่องหงุดหงิดเกี่ยวกับโทรศัพท์ตัวเองนิดหน่อยตรงที่แบตเตอร์รี่มันต้องเสื่อมแล้วแน่ๆ ทั้งๆที่รู้ก็ทนใช้มาเรื่อยๆเพราะเห็นว่ายังไงก็พก power bank ติดตัวตลอดอยู่แล้วจนกระทั่งมีอาการเครื่องดับแล้วเปิดไม่ติดแม่จะเสียบชาร์จไว้ แล้วนี่คือทำงานอยู่ ตจว. ไกลจากตัวเมืองเป็นร้อยกิโล ถ้าขาดการสื่อสารมันลำบากแน่ๆ โชคดีแค่ไหนแล้วที่ตอนไปเที่ยวดอยคนเดียวเมื่อเดือน พ.ย. ไม่มีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้น ติดสินใจว่ายังไงก็ต้องจัดการให้เรียบร้อยเปลี่ยนแบตโทรศัพท์ซะ ไม่ก็ซื้อเครื่องใหม่แบบที่ไม่แพง เอามาใช้แทนไปก่อนก็ได้ ทีนี้พอเข้าห้างก็สนุกสนานยาวไป ก็จำได้ว่าอยากได้นั่นโน่นนี่เต็มไปหมด เสือยืดใส่ข้างในเสื้อช๊อป กางเกงยีนส์ตัวใหม่เพราะตัวเก่าหลายปี ซึ่งขาดไปหมดแล้ว ทุกร้านก็พร้อมกันทิ้งทวนโค้งสุดท้ายป้าย SALE เข้าร้านไหนก็มีของหมดซะงั้น ทั้งๆที่ปรกติเป็นคนหาไซส์ยากประมาณหนึ่ง สรุปแล้วก็ได้ของครบที่ต้องการ แถมของฝากขำๆแบบนอกความจำเป็นติดมือมาอีก ช๊อปกันจนเงินสดที่กด atm ออกมาหมด ใช้เงินเกินจากปรกติเป็นคนใช้แต่เงินสด วันนี้ยอมควักบัตรเครดิตมารูด ออกมาจากห้างหิวถุงแขนกางจนเมื่อยหัวไหล่ จัดหนักยาวไปนานทีปีหน กะว่าปีนี้คงไม่ต้องช๊อปอะไรแบบนี้อีกแล้วล่ะ เผลอๆถ้าแบตใหม่ใช้งานดี โทรศัพท์ใหม่ปีนี้ก็อาจจะยังไม่ต้องถอยด้วยซ้ำล่ะเออ

post image

year 2017 & beyond

พรุ่งนี้ (วันที่ 3) ก็จะกลับเป็นวันทำงานแล้ว ถ้าคิดว่าจะบันทึกสรุปอะไรก็น่าจะต้องตอนนี้แหละ แต่เอาเข้าจริงๆตอนนี้ก็เริ่มงานไปเรียบร้อยแล้วนะ ทำงานเร็วกว่าคนอื่นเขาวันนึง 2017 เป็นปีแห่งความตื่นเต้น เป็นความตื่นเต้นกึ่งร้ายกึ่งดี สังเกตว่าเราเอาคำว่า “ร้าย” ขึ้นมานำ 17 เป็นปีแห่งความผิดแผนในด้านการทำงาน ในด้านหนึ่งที่มีการวางแผนไว้เป็นอย่างดี ก็มีงานอื่นๆเข้ามาให้ต้องลองทำตลอดทั้งปี จากปรกติที่ต้องดูแลงานด้านเว็บและ web server ซึ่งก็ยุ่งๆอยู่แล้วกับการแก้ปัญหาความต้องการที่เพิ่มเร็วจนเครื่องไม่พอ เรื่องของการปรับเพิ่ม security  ก็ต้องเข้าไปเล่นไปเรียนรู้กับกับเรื่องของ Big Data เรื่องของการ implement ISO certified ช่วงกลางปีนอกจากทีมที่ทำงานจะถูกโยกย้ายไปทำอีก project เราเองก็มีเรื่องของการทำเว็บไซต์เพื่อคนพิการ (โดยเฉพาะคนตาบอด) เพิ่มเติมเข้ามาอีก เหมือนต้องแยกตัวเองออกเป็นสองร่าง ทำงานคู่ขนานกันไปทั้งงานที่วางแผนไว้และงานที่เพิ่มเข้ามาให้ปวดหัวได้ตลอดทั้งปี but hey, I am still here, working see ? 2017 เป็นปีแห่งการอยู่กับตัวเอง ปีนี้เหงาฉิบหาย แต่ก็ได้กลับมาตามรู้ตามดูใจตัวเองอีกครั้งหนึ่ง หลังจากเรียกได้ว่าขี้เกียจในการภาวนาไปนาน เป็นปีแห่งการตั้งคำถามและค้นหาคำตอบจากภายใน ได้คำตอบบ้าง ไม่ได้คำตอบบ้าง แต่ก็เป็นการเดินทางไปสู่

Read More →

post image

log-20170805

ปรกติแล้วในวันหยุดจะมีกลุ่มของกิจกรรมที่ทำวนๆกันอยู่ 4-5 กิจกรรม วันนี้เป็นวันที่ทำกิจกรรมคครบทั้งหมดได้ในวันเดียว ซึ่งทำให้เป็นเรื่องที่แปลก ซึ่งทำให้วันหยุดที่ควรจะเป็นวันสบาย กลายเป็นวันที่ว้าวุ่นอยู่พอสมควร เอาเข้าจริงๆด้วยภาระที่ไม่มีอะไรต้องทำเลย ควรจะนอนตากพัดลมท้าแดดอยู่เฉยๆนิ่งๆทั้งวันด้วยซ้ำ แต่ในสมองมีเรื่องวิ่งไปวนมาในแบบที่ไร้สาระ ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรแต่ก็ไม่สามารถหยุดคิดซักที เหมือนเวลาเราแสบๆคันๆยุบยิบๆในลักษณะที่ขอให้ปวดทีเดียวให้จบๆไปเลยดีกว่า เลยทำให้ต้องหากิจกรรมสารพันขึ้นมาทำ ตื่นเวลาปรกติช่วยงานบ้านจนแทบไม่เหลืออะไรให้ทำ เดินเข้าไปหยิบเนตบุคมานั่งทำงานตรวจไฟล์ที่ต้องใช้บรรยาย เตรียมบัญชีผู้ใช้งานและระบบงานบน serverสำหรับสอน อุ่นกับข้าวกับปลา โยนของใส่กระเป๋าเป้พร้อมหนังสือหนึ่งเล่ม ออกไปร้านกาแฟ ทำงานต่ออีกพักนึง อ่านหนังสือจบไปอีกหนึ่งเล่ม แวะตลาดซื้อกับข้าวมื้อเย็น ปั่นจักรยานออกกำลังชิลๆอีกซักพัก กลับบ้าน กินข้าว ล้างจานเก็บครัว เล่นเนต หาหนังดู แล้วก็อัพเดทบล๊อคตัวเอง ทำทุกอย่างจนนึกไม่ออกแล้วว่าพรุ่งนี้จะทำอะไรอีก ถามว่าช่วยอะไรกับความว้าวุ่นได้บ้างไหม ช่วงที่กิจกรรมทำมันก็ช่วยได้บ้าง แว๊บฟุ้งมาประปราย แต่พอทำกิจกรรมจบ ก็วนๆกลับมาอีก ไม่รู้สาเหตุ ไม่รู้ว่าจะคิดอะไรเยอะแยะ งงๆว่าเกิดอะไรขึ้น หรือเพราะว่าเราห่างหายจากการพิจารณาตัวเองไปนาน หรือเพราะว่าอายุอานามมันเพิ่มขึ้น ประสิทธิภาพในการจัดการปัญหาคาราคาซังมันลดลง หรือเพราะว่าชีวิตมันยุ่งเหยิงขึ้นจริงๆ ทิ้งจบไว้แบบนี้แหละ เผื่อวันไหนกลับมาอ่าน จะได้ย้อนนึกดูว่าถ้าตอนโน้นสมองมันเบากว่านี้ เราได้ทำอะไรลงไปให้จิตใจมันแข็งแรงขึ้นดี

1 2 3 4 5